Opening Huis 23 - AB, Poppunt en Muziekcentrum Vlaanderen
Toespraak bij de opening van nieuw AB-huis, een living room! Zeg maar: een huiskamer. Deze gaat door het leven als ‘Huis 23’.
(enkel het gesproken woord telt)
Dames en heren,
Het doet me veel plezier hier vandaag aanwezig te zijn. Ik maak er graag gebruik van om u een mooi muzikaal 2012 te wensen. Wie terugblikt op 2011 ziet een bloeiend jaar, met nieuwelingen die bevestigden zoals School is cool, Selah Sue of Intergalactic Lovers. En de vaste waarden zoals Raymond van het Groenewoud, Axelle Red en dEUS die zich van hun beste kant lieten zien. Brussels Jazz
Orchestra en Brussels Philharmonic wonnen recent een stukje van een Golden Globe, Anneleen Lenaerts harpt bij Wiener Philharmoniker, Wim Henderickx bracht twee integrales uit op Harmonia Mundi Benelux, Graindelavoix schitteren door hun unieke aanpak.
Voor al dat muzikaal geweld en talent is er ruimte en omkadering nodig. En daarmee kom ik uiteraard bij Huis 23 terecht. Er zaten hier in de Steenstraat al twee sterke partners, maar zij gaan met dit huis hun kwaliteiten nog versterken en nog meer in de verf zetten.
Mag ik het even met wielrennen vergelijken? Poppunt is de masseur van dienst die de talenten warm maakt, begeleidt en doet geloven in eigen kunnen. Het Muziekcentrum Vlaanderen is de ploegleider die de langetermijnvisie en het algemeen belang vooropstelt, opportuniteiten en informatie zoekt en creëert. En de Ancienne Belgique is de koersorganisator die het podium opzet, de talenten een kans geeft om aan de start te komen en de grote namen weet binnen te halen.
Welke plaats heeft Huis 23 dan? Je zou Huis 23 kunnen zien als de ploegbus waar al het spannende gebeurt, waar de artiesten uitrusten, ruimte hebben om zich te ontspannen, maar ook om even te praten met de pers, met andere artiesten, of zich voor te bereiden op hun performance. Waar de koers eigenlijk uitgestippeld wordt nog vóór hij echt gereden wordt. Dat vinden mensen vaak net het interessantst. Net dat maakt dit huis zo boeiend, maar er zijn nog een heleboel andere voordelen. Ik som ze even op:
- We zitten op een droomlocatie (waar we Vic Anciaux eeuwig voor kunnen danken). Steenstraat Muziekstraat, de oude droom van Jari Demeulemeester, lijkt zo elk jaar een stapje dichterbij te komen. Naast de twee vaste partners en het nieuwe Huis 23, heb je hier ook Café Bonnefooi die mee bruist, zelf muziek programmeert en complementair inspeelt op het aanbod van de AB. Tien meter verder kun je je platen of cd’s kopen en aan de overkant van de Steenstraat heb je nog de gezellige jazz-kroeg Music Village.
- Huis 23 kan meeliften op het imago en de kunde van de AB, die vrij unaniem erkend wordt als de beste muziektempel van België en één van de beste ter wereld.
- We kunnen Huis 23 ook zien als een soort huiskamer, waar artiesten tot rust kunnen komen en waar zaken in een meer gemoedelijke, minder gejaagde sfeer kunnen gepresenteerd worden. Maar er zullen ook lezingen, debatten, filmvertoningen, workshops en akoestische sessies georganiseerd kunnen worden.
- Huis 23 staat open voor alle muzikanten, ook uit de jazz, folk, klassiek, etc. Het Muziekcentrum Vlaanderen zal gegarandeerd instaan voor dat evenwicht (ook hier opentrekken naar andere genres als belangrijke troef).
Dames en heren,
Ik vind het ook een sterk signaal dat, naast het Muziekoverleg, de muzieksector samenwerkt en zich verenigt rond een gemeenschappelijk doel. Maar het is meer dan een signaal. Het is een voorbeeld voor andere cultuursectoren die soms in verspreide slagorde werken. Ik heb in mijn beleidsnota vaak de klemtoon gelegd op en stimulansen gegeven voor synergie, op het feit dat partners in dezelfde sector vaak beter dingen kunnen verwezenlijken door samen te werken dan door elk apart hun eigen ding te willen doen. Ik ben blij dat we met de Vlaamse Regering en ik als minister van Cultuur jullie, ondanks de moeilijke economische tijden en de besparingen die daarop volgden, kunnen blijven steunen.
Al dat muzikaal geweld en talent heeft ruimte en omkadering nodig, dat heb ik al gezegd, maar ze verdienen ook een juistere financiële waardering. De muziekresolutie die eind vorig jaar unaniem aangenomen werd door het Vlaams Parlement, geeft daarvoor een duidelijk signaal uit de sector en de politiek. Ik wil me graag inzetten voor een aantal speerpunten uit die resolutie. Ik kijk al uit naar het Muziekoverleg dat voor de eerste keer begin februari formeel bij mij op gesprek komt, maar ik zou mij vandaag al eens willen toespitsen op de chronische problemen in het auteursrecht.
Auteursrecht is een zaak van iedereen in de muzieksector, niet in het minst die van de pop- & rocksector, maar de andere genres lijden er zelfs nog zwaarder onder met gevaar op verlies van diversiteit voor creatie en productie.
Om de inkomstenstructuur van de creatieve sectoren weer evenwichtig te maken en de illegale sluipwegen op het net een halt toe te roepen, moeten de auteursrechten in een nieuwe vorm gegoten worden en moeten websites en alle virtuele varianten het eerlijk spelen op de muziekmarkt. Europa neemt er zijn tijd voor, België neemt er zijn tijd voor. En de Europese ministers van Cultuur horen intussen noodkreten en smeekbedes uit hun sector om passende beleidsmaatregelen. Maar het zijn het soort maatregelen
dat in de meeste lidstaten niet tot hun bestuurlijke bevoegdheden behoort.
Ik merk het bij mijzelf en bij mijn Europese collega’s: de ministers van Cultuur worden ongeduldig. Wanneer heeft Europa voldoende onderzoeken uitgevoerd om een nieuw kader te kunnen voorstellen? Wanneer komt onze Raad voor de Intellectuele Eigendom met een valabele Belgische oplossing? Ondertussen trekken de creatieve sectoren, vooral de muziek-, film- en - recenter - de boekensector, al 10 jaar aan de alarmbel. Want het leidt tot kleine en grote drama’s. In de Verenigde Staten is de voorbije vijf jaar de helft van de cd- en muziekwinkels weggeveegd. Ook in Vlaanderen zijn er een pak verdwenen.
Het is natuurlijk waar dat de internetrevolutie ook een prikkel was voor bepaalde traditionele bedrijven en methodes om zich aan te passen en andere modellen te ontwikkelen. Maar los van de aanpassingen die hadden moeten gebeuren en die nu gebeuren,
blijven er grote (illegale) lekken in het systeem. Mensen hebben de illegale downloadmogelijkheden ontzettend snel opgepikt en geïntegreerd. Het heeft voor een ontwrichting gezorgd die niet meer recht te trekken valt zonder een actieve interventie van de overheid. Ik wil daarom een drieledig plan opzetten:
1. Er moet een modernisering komen van het huidig EU-copyright-vergoedingssysteem om de economische voordelen voor artiesten en consumenten te ontwikkelen. (Ik denk vooral aan een eenvoudiger manier van registreren (licentie).)
2. Er moeten dringend good governance principes worden geïntroduceerd bij de beheersvennootschappen, met een belangrijke klemtoon op transparantie en toegankelijkheid om de eigen rechteninformatie te managen. Dat is in het verleden zeker niet (altijd) het geval geweest.
3. We moeten met sensibiliserings- & informatiecampagnes de mensen ervan bewust maken dat artiesten een eerlijke verloning verdienen voor hetgeen ze maken, musiceren en brengen. Een geprofessionaliseerde sector moet zijn boterham kunnen verdienen.
Die volgorde is niet onbelangrijk. Wij, als wetgever, moeten auteursrechten op de juiste manier configureren, met een evenwicht tussen het praktische en het leefbare. Dan kunnen de beheersvennootschappen, de artiesten en het grote publiek zich er ook naar schikken en er de vruchten van plukken. Maar het is tijd dat we (- uiteraard met input van de muzieksector -) als beleidsmakers ingrijpen en de juiste richting aangeven.
Deze sector van freelancers, van mensen die overdag een job om den brode uitoefenen en nadien creëren, musiceren en produceren, van tijdelijke opdrachten en flexibele uren, van kleine en grote vzw’s, bvba’s, cvba’s en nv’s moet ruggensteun krijgen van het beleid en terug op zijn financiële positieven kunnen komen. Want dit is een sector bij uitstek waar nieuwe ondernemers en individuen risico’s durven te nemen.
Dames en heren,
Ik wil jullie van harte feliciteren met Huis 23. Dit huis wordt een interessante, nieuwe biotoop voor muzikanten, journalisten, technici en allerhande muzikale zielen. Zij gaan hier een mooi 2012 en vele andere jaren tegemoet. Laat 2012 ook het jaar worden waarin we voor auteursrechten het verschil maken, voor alle muzikanten en muziekliefhebbers!
Joke Schauvliege
Vlaams minister van Leefmilieu, Natuur & Cultuur
