Problemen niet verschuiven naar de toekomst

Minister Schauvliege: Naar aanleiding van de begrotingscontrole, en inzonderheid de gedeeltelijke blokkering van bepaalde begrotingskredieten, heeft een aantal organisaties uit de muzieksector mij een open brief geschreven.

 “De tering moet, zeker in tijden van crisis, naar de nering gezet worden”, aldus de open brief van het muziekoverleg. Dat is net wat de Vlaamse Regering doet.

Want ondanks de besparingen bij de opmaak en de blokkeringen bij de controle wordt nog steeds een aanzienlijk tekort aanvaard. Doch, de bij de regeringsvorming afgesproken begrotingsdoelstellingen dreigen met de bij de begrotingsopmaak overeengekomen besparingen niet gehaald te worden. En dan zijn bijkomende inspanningen nodig om de leninglast en de schuldenberg niet te laten oplopen. Anders wordt het probleem gewoon verschoven naar de toekomst. Het is overigens een dergelijke houding uit het verleden die in cultuur ten dele de problematiek van vandaag heeft veroorzaakt.

Een ander gegeven dat in niet geringe mate heeft bijgedragen tot de huidige begrotingskeuzes, is het feit dat het overgrote deel van de cultuurbudgetten decretaal gebetonneerd is. Dat is al besteed of moet nog uitgegeven worden, en daarop kan dus niet bijkomend worden bezuinigd. Denk aan personeel of infrastructuur. Toch moet worden opgemerkt dat de omvang van de geblokkeerde middelen amper 1% van het cultuurbudget betreft. En de inspanning geldt verhoudingsgewijs ook en evenzeer voor de andere Vlaamse beleidsvelden. De in de pers geventileerde mening dat “cultuur de rekening betaalt voor het Vlaamse begrotingstekort” is grotesk en allicht electoraal geïnspireerd.

Het niet of nog niet aanwenden van de bedragen is een daad van behoorlijk bestuur. In principe zijn de kredieten niet verloren en zouden gunstige budgettaire ontwikkelingen nog deblokkeringen toelaten. In de huidige realiteit lijkt het onwaarschijnlijk dat de budgettaire toestand zodanig gaat opklaren dat alsnog kredieten ter beschikking zouden komen. Het betekent dat een deblokkering bij de ene post dan ook gepaard moet gaan met een blokkering op een andere post. En, zoals al gesteld, het aantal posten dat blokkeringen toelaat, is vanwege de decretale betonnering beperkt, onder andere ingevolge de destijds gemaakte verhouding tussen structurele en projectsubsidies. Zelfs middelen van de Nationale Loterij zijn ingezet voor organisatiefinanciering. Komt nog bij dat in tal van subsectoren, zelfs met de bij de begrotingsopmaak vastgelegde bedragen, de aangevraagde subsidies ruimschoots de beschikbare budgetten overtreffen. We moeten dus keuzes maken en voorrang geven. En dat doe ik met de grootste omzichtigheid, want de zorgen van de hele cultuursector zijn ook de mijne. 

Van een kaalslag of het tenietdoen van een inhaalbeweging is evenwel hoegenaamd geen sprake. Integendeel. Het cultuuraandeel binnen de Vlaamse begroting blijft onverkort gehandhaafd.